Bazenekien pertsonen eta txakurren arteko lotura tresna terapeutikoa izan daitekeela?
Txakurrek lagundutako esku-hartzeetan, bereziki hautatutako eta trebatutako txakurrek helburu terapeutiko, hezitzaile eta/edo sozialekin egituratutako saioetan parte hartzen dute.
Metodologia modernoa dela pentsa badaiteke ere, Antzinako Grezian ditu sustraiak, non animaliekin interakzioaren onura terapeutikoak onartzen ziren. Orduz geroztik, praktika honek eboluzionatu egin du, eta tresna eraginkor gisa finkatu da, hainbat testuingurutan izan duen eragin positiboa frogatzen duten hainbat ikerketa zientifikoren bermearekin, hala nola errehabilitazio fisikoan eta hezkuntzan, laguntza psikologikoan eta gizarteratzean.
Animalia-gizaki binomioa.
Esku-hartzeen arrakastaren gakoa laguntza-txakurraren eta pertsona profesionalaren arteko lankidetza estu eta koordinatuan dago. Laguntza-txakurraren presentzia eta garatzen dituen trebetasunak eta profesionalaren egiten jakitea eta gidaria konbinatuta, programa hauen erabiltzaileei onura ugari eskaini ahal dien talde ahaltsua sortzen da.
Hauek dira laguntza-txakurrek behar dituzten ezaugarri eta trebetasunetako batzuk:
Soziabilitatea
Beste txakur, animalia eta pertsonekin elkarreragin, erlazionatu eta komunikatzeko gaitasuna eta prestutasuna.
Segurtasuna:
Bere buruarekiko eta inguruarekiko konfiantza du, eta horrekin portaera lasai eta orekatua erakusten du.
Ekimena:
Erabakiak hartzeko eta ekiteko gaitasuna, gidariaren etengabeko norabiderik gabe, eta jakin-mina eta autonomia erakutsiz.
Kudeaketa emozionala eta testuinguruaren erabilera:
Gertatzen dena ulertzeko eta emozioak modu osasungarrian eta egokian kudeatzeko gaitasuna.